مجموعه رباعیات و دو بیتی های پروفسور علی رجالی(۱۴۴)

۱۴۴۱.امام حسین(۱)
بر گلوی ماه تابان ، تیغ بران خنجر است
زاده ی زهرای اطهر ، خون یزدان بی سر است
سر جدا از پیکر و آغشته در خون گوهری
از غم شاه شهیدان ، تا قیامت محشر است

۱۴۴۲.امام حسین(۲)

از جفای کوفیان ، فرزند زهرا بی سر است
سم اسبان بی محابا ، روی نعش و پیکر است
سر جدا شد از قفای حضرت و خولی ببرد
چون که او خواهان پاداش یزید کافر است

۱۴۴۳.امام حسین(۳)
قلب یاسین شد شهید و دخت زهرا یاور است
می کند رسوا عدو را، ناطقی چون مادر است
خطبه های دخت زهرا همچو خاری در گلوست
زینب غم دیده در سوگ و فجایع سرور است

۱۴۴۴.امام حسین(۴)

رفت بر بالای نیزه شمس رخشان ، سرور است
قاری قرآن به نی رفت ، ماه تابان بی سر است
تا قیامت جن و انسان ها، عزادار و غمین
در تنور خانه ی خولی ، سری بی پیکر است

۱۴۴۵.امام حسین(۵)

شهسوار و مرد میدان ، یکه تاز و برتر استت
در مصاف کوفیان و شامیان ، چون حیدراست
تا که احیا دین حق گردد ، ز دست قاسطین
شهسوار ملک یزدان ، شیر غران ، داور است

۱۴۴۶.امام حسین(۶)
سرور آزادگان و خسرو دین ، رهبر است
از برای امر و نهی کافران ، بی یاور است
لیک مهدی آید و دنیا گلستان می شود
یاد او در جشن و حرمان ، همچنان در خاطر است

۱۴۴۷.امام حسین(۷)
خسرو کون و مکان ، فرزند مولا ، شهپر است
او که در راه پدر ‌کوشا و همچون رهبر است
دین احمد را کند احیا ، چو جدش مصطفی
جای اسماعیل می گردد ذبیح و انور است

۱۴۴۸.حضرت زینب(۱)
حضرت ام المصائب ، دخت حیدر ، یاور است
بر فراز تل زینب ، شیر غران ، ناظر است
شاهد قتل حسین و رهروان است یک به یک
راوی اعمال دون بر پیکر و بر لشکر است

۱۴۴۹.حضرت زینب(۲)
مظهر الطاف یزدان، گنج ایمان، حاضر است
خطبه هایش در مصاف دشمنان چون مادر است
می کند رسوا یزید کینه توز و فتنه گر
شیر غران خار چشم اشقیای کافر است

۱۴۵۰.حضرت زینب(۳)
راز دار حی سبحان، دخت زهرا ، شاهد است
روزها چون شیر میدان و شبان چون عابد است
کاروان اهل بیت مصطفی را رهبر است
در فداکاری سر آمد ، در عبادت زاهد است

+ نوشته شده در دوشنبه بیست و هشتم اسفند ۱۴۰۲ساعت 11:9 توسط علی رجالی |

سرور آزادگان امام حسین(ع)

باسمه تعالی

سرور آزادگان

امام حسین

بر گلوی ماه تابان ، تیغ بران خنجر است
زاده ی زهرای اطهر ، خون یزدان بی سر است
سر جدا از پیکر و آغشته در خون گوهری
از غم شاه شهیدان ، تا قیامت محشر است

قلب یاسین شد شهید و دخت زهرا یاور است
می کند رسوا عدو را، ناطقی چون مادر است
خطبه های دخت زهرا همچو خاری در گلوست
زینب غم دیده در سوگ و فجایع سرور است

خسرو کون و مکان ، فرزند مولا ، شهپر است
او که در راه پدر ‌کوشا و همچون رهبر است
دین احمد را کند احیا ، چو جدش مصطفی
جای اسماعیل می گردد ذبیح و انور است

سرور آزادگان و خسرو دین ، رهبر است
از برای امر و نهی کافران ، بی یاور است
لیک مهدی آید و دنیا گلستان می شود
یاد او در جشن و حرمان ، همچنان در خاطر است

سراینده

دکتر علی رجالی

+ نوشته شده در دوشنبه بیست و هشتم اسفند ۱۴۰۲ساعت 11:5 توسط علی رجالی |

بارگاه امام رضا(ع)

باسمه تعالی

بارگاه امام رضا(ع)

زاده ی موسی ابن جعفر نور چشم حیدر است
او بود شمس الشموس و نور حق را مظهر است
ملجا درماندگان است و پناه بی کسان
چنگ زن بر مرقدش ، زیرا شفیع محشر است

هشتمین ماه ولایت ، قدسیان را سرور است
بارگاه حضرتش ، آرام بخش مضطر است
مامن دلدادگان است و پناه مردمان
این سرای دل ربا ، همچون بهشت انور است

بارگاه هشتمین اختر ، سرای دیگر است
هر کجای صحن و ایوانش سراسر زیور است
مرکز امن و امان است این سرای دلپذیر
گنبد و گلدسته اش پوشیده از سیم و زر است

ضامن آهو رضا باشد ، شفیع محشر است
در دو عالم منجی است و زاده ی پیغمبر است
سجده گاه شیعیان از خاک مدفون ولاست
تربت پاکش معطر ، همچو مشک و عنبر است

هشتمین شمس رسالت ، همچو در و گوهر است
مرقد پاک و ظریحش ، دیدگان را افسر است
باعث ایجاد هستی ، حضرت سلطان طوس
جمله معصومین ، امام و مقتدای برتر است

شوق دیدار و وصالت بر زبان و در سر است
مرغ جانم می کند فریاد ، بی بال و پر است
هر دل بشکسته می گردد روانه سوی طوس
چون امید و شافع هر بینوایی اکبر است

بارگاهت همچو رضوان بی نظیر و طاهر است
قطره های اشک زوارت ، بسان گوهر است
هست سقاخانه ات سر چشمه ی حوض برین
آب آن آب حیات است و ز حوض کوثر است

بارگاه زاده ی زهرا ، جلال کشور است
این سرای حجت حق و شفیع و داور است
به چه زیبا منظری دارد سرای دلگشا
من نمی دانم بهشت است یا سرای دیگر است

چون رضا علمش ز حق است و حکیمی قادر است
در مصاف اهل دانش ، در بلاغت برتر است
عالمان دین عیسی می شوند تسلیم حق
گنج اسرار خدا و مقتدا و رهبر است

سراینده

دکتر علی رجالی

+ نوشته شده در یکشنبه بیست و هفتم اسفند ۱۴۰۲ساعت 13:7 توسط علی رجالی |

مجموعه قصاید دکتر علی رجالی(۴)

باسمه تعالی
عاشق و معشوق
قصیده (۱۸)

عشق ها گاهی مجازی باشد و گاهی نهان
عشق عارف بر خدا باشد، کند آتش فشان

دل کند لرزان و سازد شعله ای آتش فزون
روح سوزان می شود خواهان یار و هم زبان

عشق خورشید دل است و عامل نور و صفا
می کند احیا، دگرگون،قلب هر پیر و جوان

حق تعالی می نهد آنرا درون آدمی
تا رساند عاشقان را در جوار جان ستان

عشق باشد مرکب اهل دل و اهل سلوک
می برد عشاق را ، در ماورای این جهان

عشق اسطرلاب اسرار است واسباب عروج
همچو پیچک می تند بر جسم و بر انداممان

عشق ورزی بر خدا، سرشار از مهر و صفاست
اوج گیرد آدمی از قعر عالم، بی امان

گر بخواهی نور یزدان، رو به سوی کبریا
تا توانی کن فزون، عشق خدا در هر زمان

عشق حق ، مقدور گردد با نیایش با رضا
در رضای حق تعالی، با عمل بین ناگهان

عشق دنیا کی رساند ،اهل دنیا را به حق
نیست راهی،جز ره ایمان و تقوا در میان

عشق های دنیوی گرچه به ظاهر دلربا
گاه حیوانی، گهی عقلی، گهی بهر جنان

عشق ورزی بر خدا، در حذف دنیا از گناه
عشق بر یزدان حقیقی باشد و گه آن نهان

عشق ما با عشق عارف، دان دوتا باشد ولی
سیر ما در خاک باشد ، سیر او در کهکشان

عشق ورزی بر خدا و عشق او در سینه ها
هست منصوری برای رشد انسان بی گمان

عشق خود را بر رضای حق تعالی کن نه غیر
فرق ها بسیار باشد، از زمین تا آسمان

من نمی دانم ز ذات حق تعالی اندکی
فهم مردم،چون جنینی در رحم ماند ز آن

کی جنین را باشد آگه از شرایط در برون
نیست او را حس و درکی از ورای جسم و جان

عشق را تفسیر و تعبیرش خطا و باطل است
گوهری باشد گران سنگ و بود دری چسان

دان که دنیا همچو دریایی بود پر جنب و جوش
پر ز طوفان و تلاطم باشد و موجی چنان

می رساند کشتی عشق و ولایت آدمی
جملگی ما را به ساحل، پس توسل کن به آن

عشق ما عشق حقیقی بر خدای لایزال
دیدن یار و لقای حق تعالی بی امان

عشق عارف بهر حق جان دادن و ترک دیار
شوق دیدار و لقای یار دیرین، هر زمان

عشق سالک از برای کسب دنیایی که نیست
عشق او بر حق تعالی،خارج از ذکر و بیان

کی به مقصد می رسد غافل ز ایمان و خدا
نیست راهی جز صراط مستقیم عارفان

تا توانی کن عمل احکام بی همتای حق
هست معراج بشر، در پاکی روح و روان

پا نهادن بر دل و امیال و انفاس درون
می کند هموار عشق حق تعالی بی گمان

بین گناهان سد راه و مانع وصل و لقا
معصیت ها باعث افسردگی و صد فغان

خود شناسی ،باعث رشد و لقای کبریاست
بندگی کن بر خدا و نهی کن نام و نشان

عارفان خواهان عشق واقعی باشد نه غیر
از خدا دارد تمنا ی وصال و نور جان

ای رجالی، عشق دنیا نیست جز دلبستگی
بین خلایق را کند رسوای عالم هر مکان

سراینده
دکتر علی رجالی

باسمه تعالی
چلچراغ
قصیده( ۱۳)
تکیه بر دنیا

مکن تکیه بر عقل تنها بشر
شود موجب کبر و اندوه و شر

اگرعقل تنها شود رهنما
نبینی تو حق را ورای بصر

چه تدبیر ها می کنی در امور
نهایت دچار خطایی دگر

چو اجرا شود،طرح و برنامه ات
ببینی نقایص، شود جلوه گر

دلیلش بود نقص عقل و خرد
بود شخص کامل، قوی و قدر

پیمبر بود عقل و آن هادی است
شود چیره بر مشکلات و خطر

هدایت کند این جهان را ولی
به اذن خداوند آید ظفر

شود موجب خسر هر آدمی
هر آن کس کند تکیه برمال و زر

به مقصد رسد هر که دارد خدا
هدایت کند خلق را در سفر

مکن تکیه برمنصب و قدرتت
اگر می توانی ز آن کن حذر

نکرده وفا بر کسی تا کنون
بود سخت این امتحان بر بشر

شوی خوار گر تکیه بر آن کنی
بریزد فراوان ز خون جگر

چو تقوا نباشد مرو سوی آن
در این فتنه تقوا بباشد سپر

اگر خدمت خلق و مردم کنی
جزایش بهشت است و بینی ثمر

اگر کار کردن برای خداست
خدا می دهد این شجر بار و بر

چو باشی به دنبال کسب مقام
ندارد بجز زحمت و درد سر

هر آنکس فریبد تو را با حیل
نشاید که نامید کارش هنر

علی گفت بر خصم خود این سخن
فریبندگی نیست بر ما ظفر

تو در کسب دنیا بکن بس تلاش
مکن تکیه بر دیگران شه پسر

بپرداز حق یتیم و ضعیف
ادا کن به دنیا و با خود نبر

زمانی که کودک و کوچک بدی
بدون کمک کی تو گشتی دمر

کند وقف تو روز و شب مادرت
مکن پس دلش را تو زیر و زبر

هر آنکس شود غرق دنیا بدان
نباشد دگر نام و فخر و اثر

بدان عمر ما اندک است و قلیل
نیابی گران تر ز وقت سحر

بود عمر ما پر بها و گران
ببر بهره ها و مده آن هدر

اگر تکیه بر مال دنیا کنی
بگردی تو از راه خوبی به در

هدایت کند با کلامش خدا
نجویی کتابی به از آن گهر

کند بیمه ما را در این روزگار
بدان دین و ایمان نیازی دگر

مشو غره در این جهان ای بشر
نکرده وفا بر کس و هر نفر

رجالی ندارد به جز تو کسی
از او دور کن هم بلا هم ضرر

سراینده
دکتر علی رجالی

باسمه تعالی
چلچراغ
پند و اندرز
قصیده (۱۲)

می سرایم از پدر ، من یک قصیده بهرتان
تا که فرزندان کنند اعمال و باشد راهشان

پند و اندرز پدر را بشنو از ما ای پسر
تا شود درسی برای نسل ما، در این زمان

راستی را پیشه کن در زندگی و کار خویش
تا توانی از دروغ بگریز و دوری کن از آن

گر سخن لهو و لعب باشد، مگو بهر عموم
تا توانی گو کلام اولیا و عارفان

گر بود کاری صلاحت، جستجو در آن مکن
گر بدانی عیب این و آن، مگو بر دیگران

چونکه اسراف است تبذیر و بود آن ناثواب
حد اوسط بهترین باشد، عزیز و نور جان

گر توانی از امور دیگران جویا مشو
نیست سودی در تجسس بهر ما از دیگران

تا توانی گو به آرامی سخن با همنشین
کن تو عادت در خصوص گفتگو با مردمان

گر بود رازی به پیشت، نزد خود محفوظ دار
گر شود افشا سخن، آن نیست رازی در میان

در سخن گفتن مکن سردی به وقت گفتگو
پیشه کن با گرمی و دقت ، کلام سالکان

گر بخواهی فهم و ادراک وکمال و معرفت
کمتر ازآنچه بدانی گو، تو نزد این و آن

سعی کن اظهار داری جاهلی، در کسب علم
گر چه دانایی ، مکن اظهار وآنرا کن نهان

این سبب گردد که علم تو شود افزون و بیش
گر شود لازم سخن گو، نزد مردم هر زمان

تا توانی کسب علم و کسب دانش پیشه کن
کم سخن گو ، تا نگردد ارزش حرفت خزان

آنکه می گوید سخن بیش ازحدود شرع و عرف
می کنند مردم خطابش، همچو جاهل بینشان

تا توانی مستدل گو حرف خود را با عموم
کم سخن گفتن بود نوعی سلامت در روان

گر چه باشی عاقل واهل خرد در کار خود
لیک با مردم سخن کوتاه گو، اندر بیان

مدح خود هر گز مکن، گر چه تو باشی لایقش
کن عمل طوری که مردم خود بگویند آن عیان

تا توانی گو سخن سنجیده و تدبیر کن
قبل هر حرف و سخن مشتاق باشد، هم زبان

فرد نادان با سکوتش می کنند ابراز فهم
نزد مردم آدم کم گو بود چون عالمان

گر توانی همنشین شو با بزرگان در امور
بشنو پند و بشنو اندرز عزیزان را به جان

راز ها را نزد خود مخفی کن و هر گز مگو
چون خدا آگاه می باشد، ز اسرار جهان

گر بخواهی تو سخن گو باشی و صاحب کمال
تا توانی مشنو حرف و گفته های جاهلان

آنچه مردم می کنند اظهار، آن باور مکن
بعد تحقیق و تفحص، می توان گفتا ز آن

از برای کسب دنیا و امور دنیوی
ظاهر و باطن دو تا باشد ،عموما در میان

مشورت کن در امور زندگی و کار خود
گر یقین حاصل نمودی، بی تامل کن تو آن

هست تقوا موجب رشد و کمال آدمی
تا توانی در عمل تقوا نما، نی در بیان

حق تعالی ماند و عالم شود کن فیکون
از خدا یاری بخواه و او بود روزی رسان

از گذشته درس گیر و آن مکن بار دگر
چون شود تکرار اندر زندگی و کارمان

ای رجالی پند و اندرز پدر را کن عمل
اینقدر صحبت نکن، الله می داند نهان

سراینده
دکتر علی رجالی

باسمه تعالی
چلچراغ
نصیحت
قصیده (۱۶)

از بزرگان ادب آموز ، اخلاق و بیان
مشعلی باشند رخشان، در زمین و آسمان

پند و اندرز پدر را بشنو ، اکنون کن عمل
چون زداید رنج ما را ، با بیانش بی امان

راستی را پیشه کن در زندگی و کار خود
کن تو پرهیز از دروغ و افترا در هر مکان

گر سخن بیهوده باشد، آن مگو بر مردمان
تا توانی باز گو ، از گفته های عارفان

گر بود کاری صلاحت، استخاره شرط نیست
با تدبر،با توکل کن عمل، آن بی گمان

چونکه اسراف است تبذیر و بود آن ناصواب
حد اوسط بهترین تصمییم باشد، آن بدان

با صداقت کار خود را کامل و انجام ده
نیست ما را حجتی، در کار ناقص هر زمان

گو به آرامی سخن در محفل اهل قلم
پیشه کن افتادگی را در کلام وهم بیان

گر بود رازی به پیشت، نزد خود محفوظ دار
گر شود افشا سخن، شایسته نبود آنچنان

در سخن گفتن مکن سردی، به وقت گفتگو
حق مطلب را به گرمی و به دقت، آن رسان

گر بخواهی فهم و ادراک وکمال و معرفت
گو سخن اندک، ولو داری علومی هم نهان

سعی کن اظهار داری کوچکی در راه علم
گر چه دانایی ، مکن اظهار فضلی توامان

می شود افزون دو چندان، علم و درک آدمی
گر شود لازم سخن گو، نزد مردم در جهان

کسب علم و فهم قرآن پیشه کن در زندگی
کم سخن گو تا نگردد ضایع چون برگ خزان

مستدل گو حرف خود را با عموم مردمان
کم سخن گفتن بود نوعی سلامت در روان

آنکه می گوید سخن بیش ازحدود و شرع و عرف
دان خطابش می کنند جاهل، میان مردمان

گر که باشی عاقل و فهمیده و صاحب کلام
از بیان حرف نا سنجیده کن دوری ز آن

مدح خود هر گز مکن، گر چه تو باشی لایقش
کن عمل طوری که مردم خود بگویند آن عیان

گو سخن سنجیده و تدبیر در افکار کن
چون برد بالا و پائین، تیغ بران زبان

فرد نادان با سکوتش می کند ابراز فهم
نزد مردم آدم کم گو بود چون عالمان

تا توانی با بزرگان وقت خود را پر نما
پند و اندرز عزیزان را شنو با گوش و جان

راز ها را نزد خود مخفی کن و هر گز مگو
چون خدا آگاه می باشد، ز اسرار جهان

گر بخواهی عزت و مشهور گردی در کمال
تا توانی مشنو حرف و گفته های جاهلان

آنچه مردم می کنند اظهار، آن باور مکن
بعد تحقیق و تفحص، می توان گفتا ز آن

از برای کسب دنیا و امور دنیوی
ظاهر و باطن دو تا باشد ،عموما در بیان

مشورت کن در امور زندگی و کار خود
گر یقین حاصل نمودی، بی تامل کن تو آن

هست تقوا موجب رشد و کمال آدمی
در دو دنیا کار ساز و می برد سوی جنان

حق تعالی ماند و عالم بود در دست او
از خدا یاری بخواه و او بود روزی رسان

ای بشر یاد گذشته مشعل ما می شود
می شود تاریخ تکرار و بود درس و فغان

کم سخن گو ای رجالی،حرف خود را کن عمل
تا کند بر دیگران تاثیر ، در روح و روان

سراینده
دکتر علی رجالی

باسمه تعالی
چلچراغ
توکل
قصیده (۱۱)

هست موسی را توکل در وکالت بر خدا
می کند تقوای حق را پیشه با ذکر و دعا

کن توکل بر خدا اندر همه احوال خود
همچو موسی باش در باور ، مکن کاری خطا

حق تعالی حافظ ما باشد و روزی رسان
با توکل ، با رضا، آسان شود اعمال ما

حضرت یوسف ز قعر چاه می خواند خدا
نیست او را شکوه و ناراحتی در ماجرا

حق رهاند یوسف یعغوب را، او بی گمان
می کند فرماندهی، فرمانده ی کل قوا

چون که حق ناظر بود بر خدعه و مکر و فریب
می دهد جا و کرامت، بر نبی نور الهدی

تا توانی با خد ا باش و بجز حق را مگو
با توکل سختی آسان می شود،گردی رها

نیست اندوه و غمی از آتش نمرودیان
می کند یزدان گلستان ، آتش انبوه را

سنگ باران می شود فیلان به امر کردگار
تا بماند حفظ کعبه، از تعرض یا جفا

قدرت حق می شود معلوم بر اصحاب شرک
قدرت پوشالی دشمن عیان و بر ملا

باعث آرامش و آسایش انسان شود
هر که با ذکر خدا مانوس باشد در خفا

هر کجا کاری شود با امر و با فرمان اوست
می کند دریا گهی خشک و دهد جمعی جزا

لشکر موسی رود سالم ز دریا در مسیر
در مقابل لشکر فرعونیان غرق و رها

لشکر فرعونیان در آب می گردد هلاک
چونکه موسی می کند امر خدا را او ادا

رسم باشد تا شوی مانع ز تعقیب عدو
لشکر موسی نمی گوید، خدایا کن چه ها

نیست شک و شبهه ای در رفتن همراهیان
چونکه لشکر مطمئن بودند از لطف خدا

انبیا در نشر دین و در ادای امر حق
رنج و سختی ها تحمل می کنند بهر رضا

خاتم پیغمبران مبعوث می گردد شبی
جبرئیل آورد لوح حق برای مصطفی

آیه هایی را بخواند مصطفی با امر حق
می شود مبعوث بر پیغمبری چون انبیا

گر چه احمد ناتوان از خواندن الواح بود
می کند قادر خدا ، تا لب گشاید در ادا

می شود اسلام عالم گیر و قرآن هادی است
چون پیام حق بود عام و فراگیر و رسا

عنکبوتی می تند تار خودش بر روی غار
تا که احمد در سلامت باشد از تیغ و بلا

می رود یونس به دریا، بعدترک قوم خو د
حق دهد فرمان به ماهی، کن پیمبر را رها

کمترین لغزش نمی باشد روا بر مخلصین
موجب اندوه می گردد، به خود آید چرا؟

نوح و یاران نبی را از خطر محفوظ داشت
خاطیان نابود گردند ،امر حق باشد به جا

حضرت عیسی به اذن رب به دنیا پا نهاد
منجی مردم شود، در عالمی پر از خطا

حق دهد فرمان به دریا، تا برد موسی به کاخ
ناخدای کشتی موسی بود در هر کجا

می کند رشد و نمو موسی عمران نزد شاه
چون که فرعون مانع و کرده به مردم او جفا

با توکل می شود اعمال ما آسان ، روان
خوش به حال آنکه دارد اینچنین روحی ولا

بر خدایت کن توکل ، ای رجالی در امور
چون خدا آگاه می باشد، به اعمال شما

سراینده
دکتر علی رجالی

باسمه تعالی
فرازهایی از زیارتنامه امام رضا(ع)
قصیده (۲۴)

قطعه ای از جنت است صحن و سرای اوصیا
مرقد پاک امام هشتم و روحی فدا

گر بخواهی جنت و باغ بهشتی در زمین
در زیارتگاه آقایم علی ، مو سی الرضا

صحن های پر نقوش و صحن های بی نظیر
در کنار هم نموده جنتی زیبا به پا

من ببوسم مرقد پاک امام هشتمین
می گذارم چشم خود را بر ضریح مقتدا

مشهد است آرامگاه حضرت هشتم امام
کن زیارت مرقد پاک شهید جان فزا

رو به طوس وکن زیارت مرقد پاک امام
بین چه گنبدهایی از فیروزه و آب طلا

غسل کن قبل از زیارت در ورود و هم طواف
بر لسان آور کلام اهل بیت و اولیا

شیخ طوسی می کند تحریر این ادعیه را
این زیارت نامه از اولاد زهرا چون رضا

گر بخوانی این زیارت از امام شیعیان
روح و جانت را دهد آرامش آن ذکر و دعا

خوان نمازی بر سر قبر امام مسلمین
کن دعا بر والدین و برجمیع انبیا

چون شفیع باشند درگاه الهی هر کدام
کن توسل بر امام و اولیا و اوصیا

چون که وارد می شوی اندر حرم بهر طواف
لازم است گویی شهادت بر محمد بر خدا

عذر خواهم از امامم بابت کبر و حسد
از گناهان توبه و از او بخواهم من شفا

در زیارت از خدا خواهی که بر آل رسول
یک سلامی را نماید بر امام و مقتدا

وانگهی گویی صفاتی از امامان تک به تک
هر یکی باشند خلیفه بر زمین سوی خدا

از خدا خواهی سلامی بر محمد ، فاطمه
یک درودی بر حسین و بر حسن ، هم مرتضی

در زیارت می کنی یادی ز اصحاب رسل
چون خلیل الله و دیگر اوصیا و انبیا

با تولی از محبین ،حب خود را کن عیان
تا توانی رو به سوی عترت و آل عبا

کن تبری از شیاطین و عدوی اهل بیت
لعنت یزدان بود بر جملگی در هر کجا

ای خدا روز قیامت چون رسد وقت حساب
قاتلان اهل بیت مصطفی را ده جزا

بالاخص کفار و افراد پلید و دون صفت
قاتلین اهل بیت مرتضی در کربلا

جز خدا نبود کسی قادر که بخشد این حقیر
ای خدا عفو نما هر گنه و کار خطا

ای خدا حفظ نما بنده در این کون و مکان
چون که باشی تو امید همگان در همه جا

نیک دانم که تویی حافظ ما در هر حال
ای پناه بی پناهان و غریبان هر کجا

چون امامان کریمند و بزرگ و محبوب
می کنم مدح و ستایش ، امام و شهدا

بار الها بنما لطف و عنایت هموار
ای خدا دور نما شر شیاطین همه جا

سینه ام بگشا خدایا از کمال و معرفت
تا به لب آرم پیام ذوالجلال و کبریا

ذکر تو با یاد تو آرام گرداند دلم
بار الها بنما پاک ، دل و روح مرا

آدمی دارای عز است و کمال و معرفت
با شفاعت کردن اصحاب آل مرتصی

ای رجالی ، با توسل بر رسول و آل او
بیمه کن خود را ز انواع حیل ها و جفا

سراینده
دکتر علی رجالی

باسمه تعالی
فزاز هایی از دعای فرج
دادرس
قصیده(۴۱)

چرا این همه حزن و رنج و فساد و بلاست؟
بشر گشته حیران و افسرده و هم رهاست

خدایا عیان شد مصائب ، ندانم چرا
خطایی که موجب شود رنج ما ، از کجاست؟

تو خواهی که مردم ستایش نمایند تو را
فلاح بشر را تو خواهی ، خدا رهنماست

هدایت نما  روح  محزون و جان پریش
عطا کن  به ما رحمتی ، جان ما در فناست

بدانم که مردم تخطی کنند در امور
عدول از حقایق دو چندان جفا و خطاست

هدایت نمایی خلایق به راه درست
پیمبر فرستاده ای ، هادی ما خداست

بشر می کند دائما ظلم و جنگ و جدال
اگر خشم یزدان بیاید، علاج و دواست

گهی منجی و گه عذاب و گهی هم بلا
ندانم در این عصر ، ما را کدامین رواست

ندارم امید گشایش به غیر از تو کس
خدا ناجی ما بود ، هر که در این سراست

خدایا نما راه خود را ، ندانم چه هست
ره رستگاری ، توکل ، تدبر ، دعاست

خدایا زمین گشته خشک و نما لطف خود
که باران رحمت نیامد ، نیاز بقاست

بده صبر و ایمان و احسان ، خدایا  بسی
نیاز بشر  در حمایت ، سخاوت ، عطاست

خدا می دهد رنج و سختی ، بخوانی خدا
تلاش بشر موجب رشد و مشکل گشاست

هدف رشد انسان بود ، در مصائب بسی
توان تو از حق بود ، بی حد و انتهاست

ستایش نما خالق عرش و فرش جهان
خداوند هستی سزاوار حمد و ثناست

خداوند باشد رحیم و کریم و عظیم
تمنا نما آنچه خواهی ، به وقتش اداست

نباشد تمایز برای خداوند تام
ملاک خدا با ملاک بشر ها دو تاست

خدایا تو دادی به ما عقل و ادراک و هوش
نیاز بشر باشد و باعث عز و جاست

همیشه بود سختی و راحتی ، معضلات
درایت کند حل مشکل ، توکل سزاست

نما حکم حق و ولی بر بشر ، روز و شب
تخطی ز امر خدا و رسولش جزاست

نباشد جهان بی امام و ولی ، هر زمان
دعای فرج خوان مداوم ، که آن ره گشاست

چو خوانی دعا را ، نبینی ستم یا که ظلم
امام است شافی و رابط ،  توسل بجاست

بخواهید رحمت ، حمایت ، ز آل رسول
کند حاجتت را  ادا ، چون امام و ولاست


اماما، تویی مهربان و تویی روح بخش
تو فریادرس باشی و یاد یزدان رجاست

مقام امامان بلند است و در قرب حق
شفیع خداوند باشند ، عظیم و رساست

تویی حجت و قائم و  مظهر  اهل بیت
گشایش روا کن به مردم  ، خدا هم رضاست

تویی جانشین خدا ، در تمام جهان
عنایت نما بندگی را ، ره اولیاست

روم جمکران خانه و معبد و کوی دوست
که مهدی عنایت کند ، والی و مقتداست



خدایا رجالی بود قاصر از وصف تو
کلام خدا وحی و  آن گفته ی انبیاست

سراینده
دکتر علی رجالی

+ نوشته شده در دوشنبه یکم آذر ۱۴۰۰ساعت 19:34 توسط علی رجالی |

مجموعه قصاید دکتر علی رجالی(۳)

باسمه تعالی
حضرت مهدی(ع)
قصیده( ۲)

ای وارث محمد، زیبای خوب رویان
تو آیت غدیری، معنی عید قربان

یارب نما ی لطفی، درسی بده به ما را
استاد ما امام است ،استاد عشق و ایمان

پای پیاده باید، رفتن به سوی دلبر
من عاشق نگاهت،ای پادشاه خوبان

از فرط عشق مهدی، گفتیم ما قصیده
ای غایب از نظرها،بنمای فهم قرآن

یاری نما خدایا ، در سایه سار مهدی
تا شعر ما سرائیم، در وصف و یاد جانان

شرح دعای ندبه، خود بازگو برایم
با گوشه های چشمت، ای آفتاب تابان

با عاشقان نگویید، شد از نگاه غایب
در کوچه و خیابان ،در امتداد باران
در راه جمکران بود ،دیدم نشان رویت
ذکر دعای عهدم، فیضی دهد فراوان

من جمکران ندیده بی تاب یار بودم
دستم بگیر آقا، این است راه احسان

عمری است من مریضم، درمان دردهایم
هیچ عیب هم ندارد ، ای پیشوای پاکان
گو تا کجای مسجد من منتظر نشینم؟
آقا نشانی ام ده ،هم ظاهری و پنهان

توفیق دیدن تو ، کی می شود میسر
من را نگر که عمری، از فکر تو پریشان

داد از غم جدایی،کی روی می نمایی
آزاد کن دلم را ، ای خسرو اسیران
شهر است پر ز نورت، غرق طرب و شادی
زیباترین دقایق ، در نیمه های شعبان

تو بهترین امامی، من بدترین غلامت
قدری تفقدی کن،آرامش دل و جان

گر مشکلات داری، صبر و تدبری کن
با صاحب الزمان گوی، اسرار خود که پنهان
ازجان و دل دعا کن، شاید امام آید
با انقلاب مهدی، سر را رسا ن به سامان

در دیده ی مریدان، نقشی نما ز رویت
تو بهترین نویدی، بر دیدگان انسان

از حق فرج طلب کن، ای عاشق زیارت
گر حجت حق آید، دنیا شود گلستان

دنیا شده پر از جور، ای وارث محمد
گر حجت حق آید، دنیا کند گلستان

کی می شود که دنیا،بیند رخ چو ماهت
باشد اجازت آن ،در دست حی سبحان

خواندی نماز میت، با سوز جان پدر را
لیکن به امر یزدان، غایب شدی پس از آن

بودند چهار نایب، آنها امین و راوی
در غیبت ولایت، رابط شدند آنان

در سن چار و هفتاد، کبری غیبت آمد
دیگر نبود نواب، در نقل و شرح جانان

شد جمکران و کوفه، هر یک مکان دیدار
گویند سهله باشد، خود مرکز رفیقان

سرداب زیر منزل، باشد اطاق مهدی
شیعه نگفته هرگز، اینجا غیاب ایشان

سرداب چون مکانی، آرام بود و ساکت
باشد محل خلوت ، با کردگار قرآن

تهمت زنند به شیعه، آید ولی ز سرداب
از مکه او بیاید، با اذن و حکم یزدان

حجت برای مردم، حجت تمام کرده
از حق طلب نمائید ,اذن قیام جانان

درس رجالیم بود از عشق تو بگویم
مهدی عزیز زهرا، ای پادشاه خوبان

سراینده
دکتر علی رجالی

باسمه تعالی
امور اجتماعی
مهاجرت
قصیده( ۵)

ای جوانان بر شما گویم یکی حرف حساب
از خدا خواهم که باشد بر شما فصل الخطاب

ای عزیزانم ! سخن در مورد هجرت بُوَد
کو رقابت گشته در این دوره بر پیر و شباب

نیست کار و نیست شغل و زندگی مشکل شده
نیست هجرت چاره ساز ومشکلات است و عذاب

عزت ما در وطن باشد نه در دستان غیر
برده می خواهند ما را، بهر اهداف خراب

دین ما ، آیین ما،فرهنگ بی همتای ماست
حاوی افکار پویا باشد و اسرار ناب

دین ما تبیین کند احکام حق را بر بشر
تا نیفتد در خطا و در بلا و منجلاب

عده ای از ترس آتی خود و فرزند خویش
ترک کشور می کنند،تا بلکه باشد آن ثواب

حق تعالی صاحب ما باشد و روزی رسان
دین اگر مهجور گردد، می شود بنیان خراب

جامعه با دین شود محفوظ از هر فاجعه
چون که سلطان هوس، بانی شود هر ارتکاب

عده ای با پول خود هجرت کنند از این دیار
غافل از اینکه فرنگ است جلوه ای از یک سراب

هجرت انسان برای کسب علم و معرفت
بس چه نیکو باشد و دارد ثمرها و ثواب

عده ای میراث ما ، فرهنگ ما ،تیشه زنند
غافل از اینکه چو سدی باشد آن افکار ناب

عده ای گویند خود کردیم اوضاع را چنین
عامل اصلی و بدبختی ما از انقلاب

من خودم از بچه های انقلابم نی فرنگ
شاهد انبوهی از رخداد و آشوب از شباب

ریشه ای اصلی اینها از کجا آمد پدید
تا که آن خشکیده گردد، بلکه باشد آن ثواب

ریشه در آگاهی و فهم صحیح از دین بود
خود پرستی آمده، شد حق پرستی در عذاب

بین کشور های دنیا، ما کجا بنشسته ایم
علم همراه تدین ، می دهد بر ما شتاب

قدرت ما در زمین و آسمان افزون شود
تا بسازند مملکت را، نیست راهی جز صواب

عده ای سرمایه های علمی این کشورند
ترک کشور می کنند، شاید بیابند آن سراب

این همه گفتم ، ولی باشند گروهی جان نثار
از دیار و مملکت در جنگ می کردند شتاب

جنگ حق و باطل دشمن ، نمی گردد تمام
شکل آن گردد دگرگون، در مصافی بی حساب

خون خود اهدا نمودند در ره قرآن و دین
حفظ ارزشها شعار صاحبان انقلاب

کی به فکر حفظ خود بودند، آن نسل قدیم
تا مصون باشند مردم از خطر ، هم التهاب

تا دفاع از جان و مال وعزت ملت کنند
نسل نو آمد به میدان، در نبردی ناصواب

هرکه کوشد در ره یزدان، بگیرد پاسخش
تا توانی از گناهان عبث، کن اجتناب

عده ای دائم به تفریح و ندارند جوششی
کار ارزنده سبب گردد نشاطی چون گلاب

عده ای نسل جوان را بد هدایت می کنند
گاه معتاد و گهی فحشا و گه دادند شراب

تا نباشد غیرتی در حفظ ناموس و وطن
نیست کس را پاسخ علت بماند بی جواب

نیست دنیا جای امن و جای عیش و جای نوش
چون دنی باشد، محل امتحان است و جواب

نیست کس را مانع رشد و ترقی در جهان
پس رجالی کن به تکلیفت عمل، جای خطاب

ََ
سراینده
دکتر علی رجالی

باسمه تعالی
چلچراغ
امام زمان
قصیده (۱۰)

ای که هستی جانشین و مالک لیل و نهار
صاحب عز و جلال و مظهر پرودگار

از نظر ها غایب و در جان مردم جان توست
کی شود ظاهر رخ گلگون و یابم من قرار

با قیامت می شود عالم پر از نور و صفا
عدل تو جاری شود، هر گوشه و کوی و دیار

عاشق روی و جمال تو سراپا گشته ایم
لحظه ای بر ما نظر کن، در حجابیم و غبار

ای عزیز فاطمه، منجی و هادی در جهان
می کنی محروم ما را از ولایت در نظار

می شود تبیین کلام وحی و اسرار درون
چون امام است و بود عالم ترین آموزگار

می شود روزی بگویی قبر مادر در کجاست؟
نیست جای دفن او معلوم، در کوی و مزار

شیعیان در انتظار رجعت فرزند او
تا بگیرد انتقام خون جدش، از غیار

از علائم می توان گفتا ظهورت عن قریب
عمر من باشد،ببینم روی ماهت در شمار؟

ای خدا مردم گرفتارند، کی آید ولی
تا کند بر پا حکومت، بر کند ظلم شرار

صبح جمعه می شود، مردم بخوانندش مدام
با دعای ندبه می خواهند مهر و روی یار

عصر جمعه چون شود، غصه فراوان می شود
کی شود مهدی بیاید، جان کنند او را نثار

چشم ها در انتظار دیدنت در جمعه ها
ای چراغ زندگی بر ما نظر کن ، در گذار

صبح جمعه می شود، تا نام تو آید به لب
تا به کی ما از فراقت، در تب و آه و غبار

با دعای ندبه ات، دلها هوای یار کرد
تا به کی خوانیم جمعه، مهدیا با افتخار

شیعیان در انتظار حضرت صاحب زمان
در فرج تعجیل کن ، با امر حی و کردگار

قلب ما باشد کویر و چشم ما دریای توست
عصر جمعه می شود، مایوس از روی و عذار

عصر ما، گشته پر از کبر و غرور و ظلم و جور
نیست کس فریاد رس در این زمان و این دیار

چون تویی تنها امید ما،انیس جان و دل
تا به کی غایب شوی،ای غایت نور و تبار

تا به کی در پشت ابری، ای امام آخرین
ظلم و جور و جنگ باشد،با فرامین کبار

جبهه ها آماده ای جنگ و نبرد دشمن است
لشکر اسلام تجهیز و بود صدها هزار

دشمن دون می کند برپا جدال و فتنه ها
در یمن هر روز بمب است و جنایت بیشمار

مردم آنجا فقیر و مردمی آزاده اند
در قیام کربلا همراه و آنان جان نثار

حجت حق گر نماید عدل خود را او به پا
نیست مسکین و فقیری، با قیام شهریار

مالک اشتر بود سردار و همراه علی
زاده شد اندر یمن، این مرد جنگ و کارزار

تا ابد مشتاق روی ماه تو ما گشته ایم
در ره مولای خود سر گشته ایم و بی قرار

مهدی موعود می آید، به امر ذوالجلال
بر رجالی رو نما، ای شیعیان را افتخار

سراینده
دکتر علی رجالی

باسمه تعالی
فرازهایی از مناجات موسی ابن جعفر(ع)
رهایی از زندان
قصیده (۲۳)

گر بخواهی رمز و اسراری فراوان در دعا
کن قرائت این مناجات و نیایش با خدا

حضرت موسی ابن جعفر می کند راز و نیاز
او به یاد آرد خدا را در ستایش هم دعا

آن امام متقی دارد تقاضایی ز حق
از خدای خود طلب کرده رهایی از جفا

می نماید او مثل هایی ز انواع حیات
در رهایی و برون رفت از خفا و انزوا

ای که بیرون آوری اندر میان سنگ و خاک
یک درختی را که گردد در پی امرت به پا

همچنین آتش برون آری ز سنگ و آهنی
کن اجابت حاجتم را ای خدای جان فزا

طفل را بیرون کنی از پرده ای اندر رحم
می کنی او را رها در قید و بندش از خفا

روح را خارج کنی از بین اعضای بدن
می رود بر درگه یزدان و می گردد جدا

تو توانی شیر را خارج کنی از بین خون
مطمئنم گر بخواهی ، من بگردانی رها

حق پذیرد حاجت حضرت ، کند آزاد وی
او بود در حصر هارون ، امر حق گردد ادا

هفتمین اختر بود آگاه از آزادیش
این پیام احمد است بر آن امام و مقتدا

گفت هارون قاصدی آمد به خوابم با سلاح
کن رها فورا امام هفتم از رنج و بلا

گر چه کاظم شد رها از بند و زنجیر عدو
لیک هارون می کند او را شهید و شد رضا

نیست همتایی و مانندی چو خالق در جهان
کس نزائیده ورا در عالم و عرش و سما

می کند کاظم عبادت قبل هر درخواستی
حاجت خود را نماید ،بعد از آن حمد و ثنا

رو به قبله می رود بعد از طهارت هم وضو
تا کند با حق مناجات و نیایش در خفا

با تواضع می کند راز و نیایش سوز و آه
این بود آداب سالک در نیایش با خدا

می کند او زمزمه ،پ آیات یزدان را به لب
آنچه بیند از تجلی خدا باشد ولا

می رسد روزی هر کس ، با توکل با تلاش
می نماید او سخن ، از رزق و از روزی ما

گاه باشد مستقیم و ، گه طریقی بی گمان
مطمئن است از خدایش ، می دهد رزق تو را

گفت حضرت می کنم طاعت ز حق در بندگی
تکیه گاهم باشد و تنها امیدم هر کجا

من موحد هستم و یکتا پرست و حق پرست
من نکردم در اطاعت خود پرستی و خطا

گر چه نافرمان شدم ، در زندگی و در امور
تو عظیمی و کریمی و رحیمی بهر ما

از خطاهایم پشیمانم ،ندارم من کسی
مغفرت خواهم خدایا ، گر بود لغزش مرا

می دهم جانا قسم بر مصطفی و آل او
تو بیامرزی مرا؟ ، ای مظهر جود و سخا

تو مبرا از عذابی و امام مسلمین
چون که معصومی و دوری از گناهان و خطا

بر من بیچاره بنما راه کسب معرفت
می دهی درسی به ما ، ای شافع روز جزا

هر کسی روز قیامت در پی اعمال خویش
ایمنی بخشی خدایا ، تو بیامرزی مرا؟

گر شوی پیروز بر امیال و انفاس درون
وانگهی گردی عزیز و می شود جانت رها

گر بخواهی تو رهایی از دل و امیال خویش
کن رجالی زهد و تقوا پیشه و جان ده ، صفا

سراینده
دکترعلی رجالی

باسمه تعالی
چلچراغ
حسادت
قصیده (۱۷)

حسد را تو اندر قیاسی نگر
شود موجب حزن و اندوه و شر

شود جسم و جانت اسیر هوس
نمایی به خویشان خود درد سر

کند خوار و بیمار و افسرده ات
ندارد حسادت، خوشی و مفر

ندارد بجز خدشه بر روح تو
بکن از حسودان فرار و حذر

چو خواهی علاج حسادت کنی
تو بشکن غرور خود و بین ثمر

تهی کن هوای درونت ز رشک
مده عمر خود را به یغما هدر

دو چندان نما قدرت خویش را
نبینی در این ره خطا و خطر

شناسایی ذوق ما لازم است
خدا داده ما را چو عقل و بصر

توانایی ما عظیم است و بیش
تجلی شود با تلاش و اثر

هویدا شود کوشش و کار ما
برونداد آنها شود جلوه گر

حسادت بود رشک و آن ناپسند
چه سودی بری جز خسارت، ضرر

بشر صاحب فهم و ادراک و هوش
تو کمبود خود را مجو از دگر

حسود است رنجور و افسرده حال
علاجش نباشد، ز سیم و گهر

مکن سیم و ثروت عیان نزد عام
بکن مخفی از مردمان مال و زر

عقاید، روابط، مصون کن زغیر
چو خواهی کمال و شوی بهره ور

حسادت ، برادر برد قعر چاه
ز بیشی احسان و خوی پدر

بکشتا برادر ،چو هابیل را
حسادت بود ریشه ی این غدر

برد رشک شیطان به آدم ز خاک
شود رانده از درگه ذوالقدر

رقابت گزین کن ، بجای حسد
نشان ده کمال خودت با هنر

زند صدمه بر آدمی روز و شب
مشو غافل از خصم و چشم و نظر

سخن چین حسود است و خالی ز مهر
بود خاین و فاسد و فتنه گر

خبر چین کند تفرقه با نفاق
گرامی نباشد به نزد بشر

بدان نزد مردم ،حسودان حقیر
مجو جز غم و حزن و رنج و هجر

حسادت ندارد تمامی کنون
مرو سوی آن ،چون کشد هر نفر

چو بیند حسودی سعادت تو را
شود آتش قلب او شعله ور
‌

چو شاهد شود، غصه و رنج را
شود روح او شاد و بینی نظر

بگو بر حسودان، به ظاهر ستم
که گردد تو را حافظی چون سپر

هدایت نما خالق جن و انس
حسودان به راه صحیح و ظفر

ندارم امیدی به مردم همی
کنم آه و ناله خدایا سحر

خدایا کمک بر رجالی نما
عطا کن ورا حکمتی زین سفر

سراینده
دکتر علی رجالی

باسمه تعالی
فرازهایی از مناجات حضرت سجاد
مناجات المحبین
قصیده(۲۰)

می کند ذکر و دعا ، مظهر عرفان و وقار
ساجد و عابد درگاه خداوند کبار

می سرائیم مناجات علی ابن حسین
یاد حق را بنماید کماکان اظهار

حربه ای نور خدا در پی اعمال یزید
در سلوک است و عبادت چو دعا و اذکار

می کند گریه به درگاه خدا در شب و روز
چون حبیب است خدای سحر و لیل و نهار

او بدیدست محبت ز خدا در همه حال
دان عزیز است خدای قمر و شمس و قطار

می کند راز و نیایش به خدا در هر وقت
او بود حامل اهداف بلندی ز تبار

هر که بیند محبت ز خدا در کارش
کی رود پیش گدایان و فقیران هر بار

می رساند خدا روزی مردم شب و روز
می دهد روزی هر قشر و یتیمان وصغار

از خدا می طلبد فرصت دیدار جمال
او نشیند به نظاره به کنار قد یار

از سعادت بگوید سخن و فیض حضور
تا که محروم نگردد ز توجه ز نگار

هر کسی قرب خدا را به دل و جان یابد
کی رود نزد غریبان و شیاطین ز نار

می کند بندگی و سیر و سلوک و تقوا
تا کند کسب مقام قربا از غفار

در قضاوت نکند‌ حکم به جز حکم خدا
چون خدا شاهد و ناظر بود و حق جبار

شرط حب است ، لقای دل و جان با یزدان
گر بخواهی ثمر حب خدا ،کن دیدار

او دهد شرح و کند وصف مقام قربا
هر که آن کسب کند ، باعث عز است و قرار

از خدا می طلبد قرب و مقامی والا
او نخواهد کسی غیر خدا در افکار

گر شوی راضی و خشنود به تقدیر خدا
می شود حب خدا بر دل و جانت بسیار

ای خدا بندگی و زهد عطا کن بر ما
راه قرب است عبادت به خدای غفار

این مقامی است که مخصوص امامان باشد
با ریاضت بتوان کسب کنی منصب یار

می زداید محبت به غریبان را حق
تا فقط حب خدا جلوه کند در انظار

چون نماید خدا قدرت خود را بر ما
حق بود حافظ ما در خطر و هر پیکار

شوکت و عزت ما در گرو لطف خداست
او دهد قدرت و او صاحب عز است و خیار

ما سزاوار عنایات خدا می باشیم
خالق روز و شب و فصل زمستان و بهار

ما بمیریم به شب ، زنده بگردیم به صبح
آنکه قادر به چنین است مجو جز قهار

روح و اندام بشر رشد نماید دائم
آن شود کامل و هم رشد کند در پندار

حق نخواهد ز ما رشد و نموی تنها
آنچه بالا ببرد زهد و تواضع ، اذکار

می برد عرش تو را ، خالق یکتا با خود
می دهد عز و مقامی ، خداوند خیار

خوش به حالت چو روی سوی خدا ، عرش برین
در جوار شهدا باشی و در منصب یار

چون بخواهم شه جان را ، ز اعماق وجود
می شود سینه ی ما مملو عشقی سرشار؟

تا به کی شعر سرایی تو رجالی با عشق
گر توانی قدمی بهر کمالت بردار

سراینده
دکتر علی رجالی

باسمه تعالی
فراز هایی از مناجات حضرت علی
نقش خدا در زندگی
قصیده( ۴۷)

می سرائیم مناجات علی در شب تار
می دهد درس تواضع به بشر در اعصار

ذکر مولای بود تکیه کلام حضرت
چون خدا صاحب عز است و کمالات وخیار

او بگوید صفاتی ز خود و هم خالق
چون عزیز است خدا در نظرش او بسیار

از خدا می طلبد عفو و کند راز و نیاز
حق بود سرور او در عمل و در افکار

در مناجات و دعا ذکر خدا بر لب شد
مغفرت خواهد و آمرزش خود از ستار

می کند راز و نیایش ، طلب عفو و کرم
مسجد کوفه شود مرکز و میعاد شعار

او بخواهد ز خدا فرصت جبران امور
او نکرده است خطایی که کند توبه ز یار

ای علی چون تو بگویی چنین با مو لای
ما که باشیم در این مهلکه و موج بحار

ما اگر عاصی و عصیان گر و خاطی هستیم
تو عزیزی و شفیعی و خداوند وقار

می دهی درس به ما ، در طرق راز و نیاز
چون شناسی تو خدا را به یقین و ابصار

می کند ذکر حقایق چو رسد وقت حساب
چون فرار پدر از کودک و بالعکس ز نار

نبود حامی کس چون پدر و مادر و دوست
دان که اعمال بشر کرده ورا سخت دچار

قلب پاک و عمل صالح ما در دنیا
ناجی ما شود از دوزخ و گمراهی و زار

ای خدا رحم نما بر فقرا و اسرا و مسکین
چون ندارند کسی جز تو و باشی انصار

ای خدا خالق هستی و فلک در عالم
ما گرفتار هوا و هوسیم و انکار

بنما رحمت خود را به خلایق هر دم
چون که در رنج و عذابیم ، تویی خود مختار

خوش به حال شهدا و سلکا و عرفا
می رسند با دل آرام و متین بهر نگار

ما که در غرق گناهیم و کماکان غافل
راه حق را بنما ، صاحب عز و غفار

می شود فرد پشیمان ز عمل در دنیا
لیک فرصت نشود تا که کند چاره ی کار

گر کند توبه به درگاه خدا روز حساب
نیست سود و ثمری وقت قضا از کردار

چون قیامت برسد نیست تمایز و فراق
جز خدا نیست کسی صاحب امر و اظهار

آتش روز جزا هست عظیم و سوزان
نیست پرهیز از آن ، بهر امیری شرار

نتوان امر کنی بر فقرا و ضعفا چون دنیا
قدرتی نیست به جز قدرت حق در اقطار

چون تویی مظهر پاکی و خلوص و احسان
حب خود بر دل ما بیش نما ای دلدار

لحظه ای یکه و تنها مگذارم یا رب
چون که هستی تو حکیم و تو علیم و ابرار

ما نباشیم به جز حاصل نقشت به جهان
تو نمودی فلک و چرخش عالم به مدار

هدف از خلقت ما رشد و عبادت به خداست
چون نبی خلق نمودی که بود بنده و یار

ما که عاجز ز بیانیم و نداریم توان
تا نمائیم حقایق ز جهان و اسرار

می کنم عرض ارادت به علی بهر امور
چون بخواهم ز خدا عزت و جاهی سرشار

چون رجالی است پشیمان ز گناهان خودش
ای خدا مغفرت و بخشش اعمال بدار

سراینده
دکتر علی رجالی

+ نوشته شده در دوشنبه یکم آذر ۱۴۰۰ساعت 19:29 توسط علی رجالی |

مجموعه قصاید دکتر علز رجالی(۲)

باسمه تعالی
چلچراغ
قضاوت
قصیده (۹)

گفته ها و دیده های این و آن گشته ملاک
با قضاوتهای بی جا، مردمان در اصطکاک

آنچه می بینی، نمی باشد ملاکی در قضا
مستند باید سخن راند و مکن مرده خوراک

سخت باشد، تا که یابی واقعیت را نخست
نیت است تنها ملاک یک دلی و اشتراک

می شود تحریف بعضا در احادیث رجال
زین سبب باشد قضاوت، بی سبب آن درد ناک

کسب علم و معرفت افزون کند ادراک ما
دور گشتن از حقیقت، می کند ما را هلاک

شخصیت ها را قضاوت کن نه بر مبنای حرف
جستجو کن، مشورت کن، مستند کن هر حراک

عاشقی در گفتن و ابراز عشق و عشوه نیست
عاشق دلداه مجنون است و می گردد تپاک

بین ربا و بیع را، داد و ستد باشد عمل
ظاهر یکسان، کجا دارند معنی اشتراک

گر کسی ساکت بود، هر گز مگو نالایق است
می نمایاند خودش را دانه ای ، ماند به خاک

نیست پر حرفی مرام اولیا و سالکان
لب فرو بندند، سخن گویند سنجیده و پاک

شیک پوشی کی بود خود عامل مال و منال
ساده پوشی باعث همبستگی و اشتباک

هر کسی گریه کند، از غصه و از غم که نیست
گاه شادی باشدو گه چشمه ای اندر کلاک

گریه های حضرت زهرا بود دشمن شکن
تا به عالم او بگوید علتش بی انسلاک

نقد دلسوزانه و توهین کجا یکسان بود؟
می کند تهمت بشر را خرد و می سازد هلاک

دان مفید است و موثر نقد سازنده و نهی
تا کنی اصلاح راه خود، ز خبط و احتکاک

عده ای با بخشش اموال خود ، دستان تهی
او نباشد همچو مسکین و فقیران آن ملاک

هر که می خندد به ظاهر، می توان گفتا خوش است؟
با طنش مخفی بود، شاید که باشد سینه چاک

قاضی اصلی خدا و ما همه گم گشته ایم
گاه در خود رفته و گاهی قضاوت بی ملاک

دان عمل باشد ملاک حق تعالی در بهشت
حاصل اعمال ما سازد جهنم، نی که خاک

حق بود ناظر به اعمال و قضاوت می کند
امتحان ما در این عالم بود، چون در پلاک

ظن بد بردن به مردم، کی کند محکومشان
افترا و تهمت بی جا، کند دل را سه چاک

با قضاوت های بی جا، می شود اعمال پخش
می دهی نسبت گناهی، آن نباشد چسبناک

درد ها بر سینه دارد، آن که باشد متقی
می کند مخفی بلایا، بین که باشد چون سلاک

این جهان از بهر ما خلق و بیامد آن پدید
عده ای ناکام رفتند،چون جوان باشد هلاک

آنچه را گفتیم باشد اندکی از بیشمار
هست در ظاهر عمل یکسان ولی باشد به لاک

پس مراقب باش و لب را تا توانی آن ببند
چون قضاوت سخت باشد، گر شود ظاهر ملاک

دان سخن های سخیف و زشت و بیهوده تو را
می برد اندر سیه چال جهنم یا مغاک

هر که گیرد دست ما را در امور زندگی
می توان گفتا هدایت می کند یا انتحاک؟

می کنم تبیین قضا را،گر چه باشد دلخراش
گر چه باشد واژه ها بعضا ثقیل و در هباک

هر که می گوید سخن از عیب و از اعمال ما
می کند جانا رجالی انتقاد و تو چه باک

سراینده
دکتر علی رجالی

باسمه تعالی
چلچراغ
علم الکتاب
قصیده (۵ )

می کند قرآن حکایت از امیر مومنان
انتهای سوره ای رعد آمده نام و نشان

مشرکین کردند شبهه در رسالت اندکی
نفی می کردند نبوت را گروهی بد گمان

گفت پاسخ حق تعالی در جواب آن گروه
هست کافی حق و مولا چون کنند اقرار آن

نیست جز مولا علی لایق به علم ذوالجلال
علم قرآن مجید است، نزد ایشان آن زمان

هر که داند اسم اعظم، او شود قادر به غیب
در امور خلقت و اسرار هستی بی کران

می دهد پاسخ امیر مومنان او درحیات
گفت مولا من بدانم سر و اسرار جهان

قبل او بودند افرادی چو آصف برخیا
آشنا بر علم غیب و عالم و کون و مکان

تخت بلقیس آورد از هند در یک لحظه را
چون که حق داده به او علم لدن را همچنان

علم قرآن می کند شفاف شک و شبهه را
هر که باشد آشنا ، دارد گهرها بس گران

می دهد مولا شهادت ، صاحب علم الکتاب
پس بود کافی علی را ، همره حق بهر تان

گاه فتنه می کنند بر ماجراهای غدیر
گر بود میزان کتاب حق، بگو بر دیگران

وقتی بر احمد کنند شبهه، چه باشد انتظار
سخت می باشد پذیرند، جمعی از آن ناکثان

حق بگوید دان علی آگاه باشد بر علوم
آدم عاقل سپارد کار خود بر جاهلان؟

می سپاری کار خود را بر کسی داناتر است
می دهی آن را که با شمشیر خواهد یا سنان؟

فرض گیرم که پیمبر در حیات خود نگفت
او بود اصلح، بود اعلم، خدا گوید عیان

هست مولا جانشین احمد و او متقی است
گر پذیری حق و قرآن، می دهد فرمان به آن

آدم زیرک پذیرد امر حق را در امور
نی که شیطان هوس را، می برد ما را دوان

آنچه می فهمم تو باید حق پذیری همچو اصل
وانگهی پیغمبر خاتم پذیری همچنان

آدمی قادر نباشد پی برد بر ذات حق
پس چه بهتر، آن پذیرد همچو خورشید زمان

حق بگوید احمد است پیغمبر و باشد علی
شاهدی دانا که داند علم یزدان بی گمان

این حقایق را نگفتم تا که گویم مذهبی
هست برتر، تا کنم خشنود و راضی شیعیان

گر شود شفاف و دانی واقعیت مر تو را
باعث وحدت شود آن، در اصول و هم بیان

مسلمین گر چه فرق ها گشته در مذهب ولی
لیک در فرع است و در وحدت بمانند هر زمان

چون که دشمن حاضر و ناظر بود اعمال ما
با فرق کردن تواند بشکند ما را چنان

گاه شبهه می کنند بر ماجراهای غدیر
گر بود میزان کتاب حق، مگو حرف کسان

این همه حرف و سخن ها ی غلط از بهر چیست؟
تا بگویند ما به حقیم و علی همچو فلان

می دهد انگشتر خود را علی اندر نماز
حق بطور واضح و روشن بگوید بهرمان

آنجه من دانم خدا داده به تو عقل و شعور
او فرستاده نبی ها بهر مردم در میان

می دهد ما را خیار و می دهد علم و یقین
می نمایاند بشر را، راه دوزخ هم جنان

می کنم توصیف اهداف بلندی از کتاب
می نمایم بر خلایق ، حق و باطل را بیان

عده ای در جنگ فرهنگی بسیج و حاضرند
کن به تکلیفت عمل، جانا رجالی بی امان

سراینده
دکتر علی رجالی

باسمه تعالی
چلچراغ
اسراف
قصیده( ۴)

چیست اسراف وفزون خواهی تو را در زندگی
ترک کن افراط در مصرف، نشد زیبندگی

از گناهان کبیره است و ندارد ارزشی
افکند تفریط انسان را به غم، آشفتگی

غفلت از یاد خدا و پیروی از نفس خویش
موجب اسراف گردد ، می شود افکندگی

هر که دارد حد اوسط، دور ماند نفس خویش
پس رها گردد ز چنگال بت واماندگی

عده ای دائم به ذکرند و دعا و حال خویش
گشته اند غافل ز تدبیر امور و رستگی

می شود افساد گر اسراف گردد خود رواج
چون شود خارج ز حد و می شود آلودگی

می شود نابود مال و ثروت انسان چه زود
هرکه دارد خط مشی نا روا در زندگی

همچو کرمی خشک گرداند درختی بس عظیم
می خوراند از درون ، موجب شود افتادگی

می شود فاسد جماعت در پی اسراف محض
می کند نابود از بن هر فساد و خوردگی

هست سر پیچی ز فرمان الهی گر شود
خارج از عقل و شریعت می شود افسردگی

مصرف اموال در راه و مسیر ناثواب
هست تبذیر و خسارت دارد و واخوردگی

گر کنی اسراف تو، کفران نعمت کرده ای
گر شود اسراف و تبذیر و خطا یکدندگی

نیست جایز گر شود اسراف و تبذیر و ریا
پر خوری اسراف باشد،می شود آزردگی

در امور خیر کن انفاق و آن تبذیر نیست
هست آن نیکو و می گردد تو را بالندگی

هر که دارد مشی تبذیر و کند آن را عمل
همچو شیطان می کند رفتار و باشد بردگی

باعث تخریب گردد، هر که دارد خوی سرف
می کند ضایع حیات و موجب فرسودگی

چشم و هم چشمی زند آتش به هر کاشانه ای
می کند نابود ما را، نیست آن زیبندگی

می کنند اسراف در جشن عروسی آنچنان
نیست آنان را رفاه و لذت و آسودگی

عده ای اسراف را با خود بزرگی هم ردیف
غافل از اینکه حقارت باشد و وابستگی

تاج گل های گران قیمت برای مردگان
می کنند ضایع محیط و حاصلش پژمردگی

کاش گردد پول آن خرج یتیمان بی حساب
از تجمل کرد پرهیز و خدا را بندگی

الگوی مصرف اگر می شد بیان و هم عمل
دان نباشد در جهان چون واژه ای درماندگی

عمر ما باشد گران قیمت چه آسان می رود
گاه با تفریح ناسالم، گهی با هرزگی

عده ای مشغول عیاشی و بازی روز و شب
همچو معتادان اسیر و غافل از سازندگی

این همه پند و نصیحت دائما از بهر چیست ؟
زندگی باشد پل دنیا و عقبی جملگی

لحظه ای غفلت کنی جانا، درون دوزخی
با چراغ انبیا کن دوری از دریوزگی

در امور مختلف هر گز مشو بیرون ز حد
انحرافات است جانا، دوری از تابندگی

تا توانی کن قناعت ، دخل و خرج خود بسنج
تا نباشد حاجتی و باعث شرمندگی

ذکر قرآن در قوام است و تعادل در امور
گر توانی کن عمل، اندر بهار زندگی

می شود روزی رجالی هم رها از نفس خویش؟
این همه اسراف داری، ریشه در دلدادگی

سراینده
دکتر علی رجالی

باسمه تعالی
چلچراغ
شیطان
قصیده (۳)

معنی شیطان چه باشد از نگاه اولیا
چیست مفهوم وجودش از لسان انبیا

هست شیطان اسم عامی بر همه کج راهیان
چون کند سرپیچی و طغیان ز فرمان خدا

هست شیطان نام موجود ی که او سرکش بود
می کند بیرون تو را از بندگی و حق جدا

عده ای گویند از جنس اجنه بوده است
نیست تعریف دقیقی از وجود ش بهر ما

پاره ای گویند شیطان از ملائک در نخست
هر چه باشد او، به امر حق مکن او را ندا

گفت مولا مرتضی، اوصاف شیطان در صفت
می زند تهمت به مردم، با دروغ و افترا

او حسود است و زند طعنه به ناحق مردمان
او طمع ورز است و دارای تعصب ناروا

عیب جو می باشد و دارای انواع غرور
می نماید غیبت و گوید به مردم ناسزا

تا توانی کن شروع با نام یزدان کار خود
باعث دوری شیطان می شود ، ذکرش تو را

ما ز بس از حق بگفتیم و خدا در نزد عام
غافل از شیطان شدیم و مکر او در هر کجا

می فریبد مردمان ساده لوح و خرده بین
بس که زینت می دهد اعمال دشمن را جلا

می کند گمراه شیطان، آدمی را در امور
گاه ترساند ز دنیا ، تا کنی خود مبتلا

می کند شیطان به جانم وسوسه هر آن و دم
عاقبت نابود می سازد مر این را ابتلا

با توسل، با شفاعت، می توان پیروز شد
چون جهاد اکبر است و دشمن دون در خفا

نفی شیطان باعث رشد است و انواع عروج
هر که می خواهد سعادت تا ابد هم انتها

او ندارد سلطه ای بر ما بجز دعوت به شر
می دهد یزدان به او فرصت، نمی دانم چرا؟

مانع خیر است شیطان، در ادای کار خیر
می کند کاری که نادم می شود اهل سخا

چون تمرد می کند ابلیس از فرمان حق
می شود رانده ز درگاه الهی از خطا

می کند درخواست شیطان تا دهد حق فرصتی
حق اجابت می کند آن را، دهد او را جزا

حق دهد ما را بشارت ،تا کنی پرهیز از او
چون کند شیطان حیل های فراوان بر ملا

نیست قادر تا کند مجبور ما را در امور
می نماید وسوسه ، تا بلکه سازد آن ادا

هست دوزخ عاقبت ،هر کس اسیر او شود
کار شیطان دوری ما هست از نور ولا

می کند دعوت بشر را بر گناهان کبیر
تا شود دور از خدا و آنچه خواهد در بلا

می نماید جلوه ها از کار زشت و نادرست
تا فریبد بندگان را ، می دهد خود را صفا

می شود ظاهر شیاطین، در صورهای قشنگ
نیست قادر او فریبد انبیا و اوصیا

آرزوهای بشر را می کند چندان و چند
می کند دنیا چه زیبا، تا که باشد دلربا

هست شیطان مانع اصلی انسان در جهان
تا نگردد آدمی آزاد از خویش و هوا

سالکین را می شود تهذیب، در جنگ و جدال
هست شیطان رکن اصلی جهان در ماجرا

با روایت از بزرگان در خصوص مردمان
دین خود را نزد یزدان و کسان ، کن آن ادا

تا توانی کن رجالی، نفس خود را تو مهار
پاک گردان جان خود را از پلیدی، کن رها

سراینده
دکتر علی رجالی

باسمه تعالی
چلچراغ
مباهله
قصیده (۷)

می کند دعوت محمد ، حاکم نجرانیان
تا شود اسلام ، آئین و مرام مردمان

دین اسلام است برتر ، بین ادیان خدا
آخرین دین الهی در هدایت ، بی گمان

اسقف نجران و مردم دعوت اسلام را
می کنند سر پیچی و اکراه می ورزند آن

می کنند اسرار بر آئین عیسای مسیح
بعد حق عیسی بود فرزند او در آسمان

پیروان حضرت عیسی دروغی گفته اند
حق پدید آورده او را همچو انسان ناگهان

گاه می گردیم خلق بی مادر و هم بی پدر
در غلط باشند مردم در خصوص گفتمان

گاه باشد خلق ما تنها ز مادر بی پدر
حضرت عیسی بود از دختری بین زنان

نسل انسانها تداوم یابد و گردد کمال
گر شود تزویج بین مرد و زن در هر زمان

این نشان از قدرت حق دارد و اهداف او
تا نمایاند بشر را، به تفکر در جهان

بودن عیسی چو فرزند خدا گردیده نهی
چونکه قرآن حرف دیگر دارد و شرح و بیان

حضرت آدم بود مخلوق حق همچون مسیح
او ندارد مادر و هم باب اندر کهکشان

گر بود حرف شما صادق، بود آدم چنین
لیک عیسی نیست فرزند خدا، ای راهبان

بعد شور و مشورت، تصمیم می گیرند چنین
هیئتی عازم شود سوی مدینه آن زمان

می کنند بحث و تبادل در خصوص این امور
لیک امکان توافق نیست با هم توامان

شد تباهل عاقبت تنها گزینه بعد شور
جمعی از انفاس نفرین می کنند همچنان

ما اگر ناحق بگوئیم، حق کند نابود ما
حق بود قاضی در این موضوع در میان

گفته شد جمعی ز ما و از شما نفرین کنیم
تا که حق گردد عیان، در بحث فی ما بینمان

لعنت حق را نثار هر که می گوید دروغ
تا که رسوا آن بگردد، می دهد نسبت چه سان

می شود ضایع هر آن کس ظالم و طغیانگر است
چون که حق آگاه می باشد به ظاهر هم نهان

احمد است با فاطمه همراه مولا مرتضی
با حسین و هم حسن بودند ، جمعا در مکان

در عرب رسمی غلط حاکم بود از نقش زن
نقش دختر چون پسر در آیه می گردد عیان

اهل بیت مصطفی دعوت به دین حق کنند
چون ولایت نیست در عرض نبوت بی گمان

شان و جای اهل بیت دارد حکایت این چنین
تا که باقی ماند و هر گز هم نمی گردد خزان

چونکه اسقف دید احمد آمده با اهل بیت
گفت اینان بر حق و تسلیم گردد بی امان

می کنند تصدیق ، گفتار نبی را آن گروه
لیک اسرار جماعت در بقا باشد چنان

جزیه دادند تا بمانند بر مرام و کیش خویش
جایگاه اهل بیت معلوم شد بر دیگران

استقامت رمز پیروزی انسان در نبرد
می شوی پیروز قطعا،در جدال و امتحان

راه حق را گر کسی پیشه کند در زندگی
نیست او را غصه و اندوه و آسیب و فغان

چون که اسلام است ناجی و بود آن رهنما
راه حق را رو که پیشی گیری از افلاکیان

شرحی از آیات حق آمد به نظم ، در این اثر
سوره ای عمران کند مشروح آنها را بیان

آخرین دین خدا تثبیت می گردد سپس
شد رجالی دین برتز، هم بیان و هم عیان

سراینده
دکتر علی رجالی

باسمه تعالی
چلچراغ
فساد
قصیده( ۶)

عامل واماندگی دانی بود ظلم و عناد
می شود جبران، عقب افتادگی ها با جهاد

اینهمه فقر و خسارت از کجا آمد پدید؟
پیش گیری از وقوعش می شود با انسداد

رخنه های خدعه و شر و فریب و حیله ها
بسته گردد ، تا نباشد عامل مکر و عناد

گر بود عدل و عدالت، همدلی از روی مهر
نیست دیگر ظلم و جوری بر بشر، با اتحاد

می رسد روزی که عالم پر ز نور است و صفا
نیست دیگر فقر و افسادی، بکن آن اعتماد

کی شود مهدی بیاید، حکم او جاری شود
حجت روی زمین است، حاکم شهر و بلاد

می کند عدلش به پا و می شود دنیا قشنگ
شیعیان در انتظار رخصت اند و ارتصاد

می رسد پایان عمر و وقت موعود خدا
نیست شیطان تا برد مردم به سوی انقیاد

گر بود اخلاص و صدق در عمل اندر امور
می شوند مردم بسیج و جملگی در احتشاد

قاطعیت لازم است، برخورد با انواع فسق
حکم حق جاری شود بر فاسق و اهل فساد

گر تداوم یابد و هر روز بینند مردمان
صبر آنها طاق گردد، راه و درمانی نماند

می شود آشوب و طغیان می کنند مردم ز جور
بلکه احسان گردد و پایان پذیرد هر فساد

می شود تضعیف ایمانها، نمی ماند قرار
چون که فقر آید، رود ایمان مردم همچو باد

عده ای از دین گریزان ،عده ای با دین ستیز
در نهایت موجب دوری ز دین و ارتداد

تا توانی ریشه ای افساد را افشا نما
وانگهی بر کن زبن آنرا، نگردد ازدیاد

بین فساد میوه را، از کم نماید گسترش
این به ما گوید از آن آموز، می گردد زیاد

گر شود افساد جاری، در درون جامعه
می کند بنیان خراب و می رسد دشمن مراد

گر نباشد زحمتی در کسب مال و کسب علم
جامعه گردد دچار فقر و درد و اعتیاد

شخص فاسدچون نجاسات است اندر جامعه
می نمایاند بشر را او نجس در امتداد

اینهمه کاخ و خرابه در مقابل از کجاست؟
می رسد روزی که آید وقت اظهار و معاد

گر شود افزون فساد و حاصلش تبعیض ها
جامعه گردد دچار اضطراب و ارتعاد

گر شود بنیان خراب و گر شود اجحاف و ظلم
می شود نابود هر گونه تلاش و اقتصاد

مال و ثروت را بدست آور با کسب حلال
پس شود پاینده و فرزند می گردد جواد

کن تلاش خود دو چندان، کن توکل بر خدا
چون خدا وعده نموده مر تو را، کن استناد

این همه احکام دین، در وصف امر و نهی چیست؟
تابسازی خود، نیفتی در فساد و ارتداد

عامل دین می تواند، مانعی باشد ز جرم
پیشگیری می کند افساد را در هر بلاد

دین نمی خواهد ببندد دست و پای آدمی
می نماید راه حق را، راه کج را انسداد

منجی انسان در این دنیای وانفسا بشر
پیروی از اهل بیت و بر ولایت اعتقاد

می کنم توصیف آثار فساد و نقش آن
چون موثر باشد و امید دارم با جهاد

تا توانی کن رجالی دوری از هر مفسدی
دوری از الله می گردد ، شروع هر فساد

سراینده
دکتر علی رجالی

+ نوشته شده در دوشنبه یکم آذر ۱۴۰۰ساعت 19:24 توسط علی رجالی |

فرازهایی منظوم از نامه حضرت علی به مالک(مثنوی۲)

باسمه تعالی
فرازهایی از عهد نامه حضرت علی به مالک اشتر
مثنوی دوم
حکومت داری

این که پنداری همه طاعت کنند از عمق جان
چون که حاکم هستی و دارای پول و هم توان

این تفکر موجب شر و بود آن ناصواب
باعث ایجاد ظلم ، و هم غروری بی حساب

چون که موجب می شود تغییر در عزم خدا
حق بگیرد نعمت خود را ، یقینا از شما

تا توانی کن مدارا با رعایا در امور
می دهد آسایش و آرامش و شادی ، سرور

مطمئنا این امانت را دهی بر کاتبش
تا توانی خدمت جانانه کن ، بر صاحبش

آن نبوده است و نباشد بر کسی هم مستدام
نیست پاینده حکومت بر کسی در هر نظام

بین سلاطین و امیران با کلاه و کاخ و زور
هر یکی بعد از دگر آمد ، نهایت مرگ و گور

هر کسی روزی بمیرد ، عاقبت گردد هلاک
پس چرا اینقدر ظلم و این همه درد و فلاک

چون اجل آید ، نمی گوید که شاهی یا گدا
جان بگیرد از تنت ، تا کی کنی ظلم و جفا

او بگیرد جان مردم را به وقتش در جهان
چون که دنیا نیست جای ماندن وجای کسان

نیست قادر آدمی ، مانع شود از مردنش
حق کند قدرت نمایی ، در زمان بردنش

گر بود اعمال ما ، مرضی یزدان وقت فوت
جان دهی آرام ، بی رنج و عذابی وقت موت

نیست فرقی جز به تقوا و کمال و بندگی
گر توانی کسب آن کن ، در مسیر زندگی

کسب مال شبهه ناک و ظلم بی حد و حدود
باعث رسوایی ما گردد و دیگر چه سود

دان اجل آید سراغت ، از برای قبض روح
گر چه باشد عمر ها طولانی و مانند نوح

چون بود آخر هلاکت ، پس تو را دیگر چه سود
می رسد روز قیامت ، نیست انکار و نبود

می شود اعمال مال شفاف در بود و نبود
وقت پاداش و عقاب و گه زوال و هم صعود

این همه ظلم و تعدی ، عاقبت ترک دیار
وقت پاسخ می رسد ، روز جزای کردگار

روز عقبی چون رسد ، روز حساب است و کتاب
نیست فرصت از برای پرسش و شرح و جواب

هر عمل دارد اثر در هستی و کون و مکان
می دهد پاسخ خدا ، در محشر و هم این جهان

پس تو نیکی کن ، رسد روز حساب و هم ثواب
می دهد پاسخ خدا در بخشش و هم در عذاب

گر توانی کن تو نیکی و محبت بر عموم
تا شوی در نزد مردم مهربان و خوش قدوم

ای که هستی حاکم مصر و امید مردمان
حق بود اول ولی بر ما و هم بر دیگران

گر تو را آمد غرور و نخوتی هم در میان
دان خدا آگاه و قادر بر امور است و جهان

قدرت حق بر جهان افضل بود از قدرتت
نیست تشبیهی ز جاه و قدرت و هم کسوتت

کن تو پرهیز از ستم بر مردم شهر و دیار
چون خدا جبار و برتر از کبیر و هم صغار

هر که باشد ازستمکاران ، حقیر و ناتوان
حامی مستضعفان باشد خداوند جهان

هر که دارد مسلک خود کامگی در زندگی
هم ندارد عزت و جاه و مقام بندگی

دان که میزان حق بود ، در ظاهر و هم در خفا
تا توانی کن عمل بر شرع و قرآن هر کجا

گر توانی کن کمک در رشد و فرهنگ کسان
چون رضای حق تعالی دارد و عز و جنان

حق بود حامی مظلوم و ضعیفان در جهان
نیست ظالم در دو عالم استوار و در امان

گفت مولا در خصوص عدل و انصاف و توان
هست والا تر ز جان ، در هر شرایط هر مکان

من نخواهم زندگی بی مهر و احسان و امید
قلب حضرت از مصائب از مفاسد می تپید

کن حراست از حقوق مردم پیر و جوان
می کند تاکید حضرت بر رعایا در جهان

گر بخواهی حب مردم ، هم رضای لایزال
کن تو تقوا پیشه و هم در مصائب اعتدال

این جهان و کائناتش بهر ما آمد پدید
کن تو تدبیر و تامل ، روز و شب دارد نوید

هادی ما حق تعالی و پیمبر بی گمان
بهر پاکی روان و هم تعالی هر زمان

عقل ما همچون پیمبر در ضمیر و جان ماست
می کند کشف حقایق ، نقش او چون انبیاست

لیک عشق حق تعالی ، ماورای عقل هاست
مرکبی بهر وصال و هم لقای کبریاست

همچو هفتاد و دو تن در دشت و خاک کربلا
سید و سالار عشاق است ، بی چون و چرا

بهترین کار تو در خشنودی روح و روان
آن محقق می شود با عدل و انصاف و امان

عامه ی مردم به پا خیزند در وقت فغان
در مصائب همره و دلسوز در رفع زیان

لیک اقشار مرفه همچو نزدیکان ، سران
در حوادث ها و سختی ، بی خیالند و فغان

گر بخواهی حق بپوشاند عیوب چون تو را
سعی کن محفوظ داری سر مردم هر کجا

عیب مردم را مکن افشا و دوری کن ار آن
تا توانی کن حذر ، از انتقاد و هم بیان

هم سخن چین خائن و باشد اسیر روح و جان
او جنایتکار باشد ، هم حسود و بد گمان

گر به ظاهر می کند اظهار حب بر حاکمان
لیک کارش موجب تحقیر مردم ، بی گمان

تا توانی از بخیلان و حریصان شو به دور
جملگی مانع ز احسانند ، خالی از سرور

میثمی خواهد کمال و عزت و راه نجات
از خدای بی نظیر و صاحب عشق و صفات

ای خدا باشد رجالی ، طالب عشق و جنان
وسعت دل ده ، ببیند جلوه ای از آن جهان

سروده شده توسط
علی رجالی و مهدی میثمی

+ نوشته شده در یکشنبه یکم فروردین ۱۴۰۰ساعت 8:13 توسط علی رجالی |

فرازهای منظوم حضرت علی به مالک(مثنوی۱)

باسمه تعالی
فرازهایی از عهد نامه حضرت علی به مالک اشتر
مثنوی اول
حکومت اسلامی

ویژگی های حکومت از امیر مومنان
آمده در نامه ی مولا به مالک در فشان

نامه ی مولا به مالک حاوی راه خداست
برگ زرین و درخشان از علی مرتضاست

نیست مالک را تعلق بر حکومت بی گمان
لیک مولا می نگارد راه و رسم حاکمان

تا شود درسی برای مالک و آیندگان
بهر اجرای عدالت در حکومت ، در جهان

داشت پس تبیین اصولی را امیر المومنین
حاوی سهم و حقوق مردمان و مسلمین

می دهد حکم صدرات را ولی و مقتدا
او پذیرد امر مولایش علی مرتضی

تا دهد سامان امور مصر و اوضاع بلاد
تا نباشد فتنه و آشوب ، هر گونه فساد

لیک می گردد شهادت قسمت یار خدا
ناگهان از باغ زیبای ولایت شد جدا

قطع کردند دست و بازوی علی را خائنین
همچو افراد پلید و ضد دین و ناکثین

می کنم تبیین نکاتی از امام و مقتدا
از حقایق هم سخن گوئیم ، در امر قضا

ابتدا باید زمام نفس خود گیری بدست
امر و نهی خود کنی ، چون دیگران برنفس پست

وانگهی فرمان دهی بر مردم و بر این و آن
خدمت خالص بود بی منت و دری گران

مردمان را محترم بشمار در کار و امور
چون که آنان صاحب فهمند و ادراک و شعور

پیروی کن از فرامین خدا در زندگی
تا توانی پیشه کن تقوا و زهد و بندگی

کن دو چندان با حضورت خدمت و رفع نیاز
تا که گردی در دو عالم سر بلند و سر فراز

با تامل کن مدارا و محبت هر زمان
تا شوی محبوب جانان و عزیز این و آن

گر کنی ظلم و تعدی بر خلایق در مصاف
حق بود آگاه و ناظر بر امور و بر خلاف

هرکه با آل محمد در بیفتد شد هلاک
دور گردد از اصول و دین و قرآن و ملاک

گر کنی یاری خدا را ، می دهد پاسخ تو را
نزد حق مقهور گردد ، هر که دارد ماسوا

گر عدالت را به پا داری و آن جاری شود
مطمئنا مرضی یزدان بود ، یاری شود

موجب عزت شود ، هر کس کند یاد خدا
نفس خود گیرد بدست و هم کند حمد و ثنا

نفس ما سرکش بود ، فرمان دهد بر کار زشت
گر کنی یاری خدا را ، هدیه ات باشد بهشت

گر شوی قادر به سرکوب درونت هر زمان
رحمت حق می رسد ، مانع شود شر و زیان

حتم دان ، قطعا پذیرد توبه هایت را ، بشر
کی کند او بنده ای محروم از فیض و ظفر

چشم پوشی کن خطای جزیی و آسان بگیر
انتظار مردمان عفو است و بخشش از امیر

گفت حضرت بین عملکرد سلاطین جهان
کن تامل در مکاتیبی که شد کردارشان

چون قضا‌وت می شوی از سوی مردم هر زمان
ظاهر و باطن نباشد بر خلاف و هم عیان

مردمان دارای انواع سلیقه در جهان
مشترک در خلقتند و در اموری ناتوان

جملگی یکسان در خلقت بباشند و حیات
گر نباشد همچو حاکم در عقیده یا صفات

مردمان دارای سهم و هم حقوقی در نظام
کن رعایت در ادایش ، با عدالت هر کدام

نیست تبعیضی روا در بین مردان و زنان
چون حقوق و کسب علم و معرفت ، در هر زمان

مالک اشتر مشو خشنود از هر سرزنش
وقت پاسخ هر عمل دارد اثرها واکنش

پیروان همراه گردند ، در مصائب هر مکان
کن تو احسان و شفقت ، بر عموم مردمان

گر ببخشی مر دمان را در مصاف خود سران
می دهد پاداش ما را ، حق تعالی هر زمان

در نبرد حق و باطل ، می شود باطل فنا
هست حق بالاتر از هر کس در این کوی و سرا

گر غرور و سرکشی غالب شود بر روح وجان
آن علاجش در نگاه و قدرت حق در جهان

چون خدا بالاتر از هرکس بود در هر زمان
او بود غالب به هر جنبنده ای در این جهان

او بود صاحب کمال و هم بود در هر مکان
نیست توصیفی برای حق تعالی در بیان

با عدالت کن قضاوت در امور دنیوی
عزت خلق خدا باشد اطاعت ، پیروی

بهترین کار تو در عدل و شفقت توامان
اجر خود گیری دو چندان از خداوند جهان

عامه ی مردم کنند احسان و نیکی بر بشر
تا توانی کن محبت در عمل ، هم در خطر

کن تو پرهیز از غرور و فتنه و ظلم کسان
گر ستمکاری کنی ، خشم خدا بینی هر آن

چون خدا جبار و قهار و توانا در امور
دور بنما از وجود خود بزرگی و غرور

می دهد تسکین تو را این نحوه ی دید و نگر
دور می سازد بشر را از مصائب یا خطر

سر فرو آور به خاک و ذکر حق را گو عیان
تا توانی کن عبادت ، هم به ظاهر هم نهان

مهربانی بر رعایا کن ، نما الطاف خویش
گشته تاکید و سفارش ، در اصول و فرع کیش

دوستی با حق تعالی ، پیشه کن در زندگی
گر بخواهی عزت و قرب و کمال و بندگی

گر شود برپا حکومت با ملاک انبیا
میثمی قسط و عدالت را ببینی هر کجا

کی رسد دیدار آقا ، مهدی صاحب زمان؟
تا رجالی یک نظر بیند امام شیعیان

سروده شده توسط
علی رجالی و مهدی میثمی

+ نوشته شده در یکشنبه یکم فروردین ۱۴۰۰ساعت 8:11 توسط علی رجالی |

حضرت مهدی( قصیده ۲)

باسمه تعالی
حضرت مهدی(ع)
قصیده( ۲)

ای وارث محمد، زیبای خوب رویان
تو آیت غدیری، معنی عید قربان

یارب نما ی لطفی، درسی بده به ما را
استاد ما امام است ،استاد عشق و ایمان

پای پیاده باید، رفتن به سوی دلبر
من عاشق نگاهت،ای پادشاه خوبان

از فرط عشق مهدی، گفتیم ما قصیده
ای غایب از نظرها،بنمای فهم قرآن

یاری نما خدایا ، در سایه سار مهدی
تا شعر ما سرائیم، در وصف و یاد جانان

شرح دعای ندبه، خود بازگو برایم
با گوشه های چشمت، ای آفتاب تابان

با عاشقان نگویید، شد از نگاه غایب
در کوچه و خیابان ،در امتداد باران

در راه جمکران بود ،دیدم نشان رویت
ذکر دعای عهدم، فیضی دهد فراوان

من جمکران ندیده بی تاب یار بودم
دستم بگیر آقا، این است راه احسان

عمری است من مریضم، درمان دردهایم
هیچ عیب هم ندارد ، ای پیشوای پاکان

گو تا کجای مسجد من منتظر نشینم؟
آقا نشانی ام ده ،هم ظاهری و پنهان

توفیق دیدن تو ، کی می شود میسر
من را نگر که عمری، از فکر تو پریشان

داد از غم جدایی،کی روی می نمایی
آزاد کن دلم را ، ای خسرو اسیران

شهر است پر ز نورت، غرق طرب و شادی
زیباترین دقایق ، در نیمه های شعبان

تو بهترین امامی، من بدترین غلامت
قدری تفقدی کن،آرامش دل و جان

گر مشکلات داری، صبر و تدبری کن
با صاحب الزمان گوی، اسرار خود که پنهان

ازجان و دل دعا کن، شاید امام آید
با انقلاب مهدی، سر را رسا ن به سامان